Wyposażenie radioelektroniczne

 

 

W skład wyposażenia samolotu wchodzi grupa współpracujących ze sobą urządzeń:

  • Kompleks celowniczo-nawigacyjny PrNK 54 z komputerem CWM-20-22
  • System automatycznego sterowania SAU-22M-2
  • Bezwładnościowy system kursu i pionu IKW 8
  • Dopplerowski miernik prędkości podróżnej i kąta znoszenia DISS 7
  • Centrala danych aerodynamicznych SWS-II-72-3
  • Radiowysokościomierz A-035
  • Automatyczny radiokompas ARK-22
  • Znacznik przelotu nad radiolatarnią MRP-56
  • Radiotechniczny system bliskiej nawigacji – blok A-312-10
  • Radiostacja R 862

Zadania realizowane przez podstawowe układy SAU-22M-2 i PrNK 54 wymagają otrzymywania sygnałów z różnych źródeł. Bieżące położenie samolotu wyliczane jest automatycznie według danych
z systemów autonomicznych: IKW 8, DISS 7 i SWS-II-72-3. Korekcja otrzymanego wyniku następuje przy udziale radiotechnicznych systemów nawigacji (współpracujących
z urządzeniami naziemnymi min. A-312-10 ).

Pilotowanie samolotu wspomagany jest przez system automatycznego sterowania SAU-22M-2, przeznaczony do poprawy charakterystyk sta­teczności i sterowności, zmniejszający podatność pilota na zmęczenie i zwięk­szający efektywność zastosowania bojowego. Spełnia następujące funkcje:

- tłumienia krótkookresowych wahań samolotu względem środka ciężkości,

- stabilizacji kątów przechylenia w przedziale +/-7°-80°,

- stabilizacji kątów pochylenia w przedziale +/-35°,

- stabilizacji kursu przy kątach przechylenia mniejszych niż +/-7°,

- stabilizacji wysokości barometrycznej,

- połączonego sterowania od drążka sterowego (przy przechyleniu

do +/-80" i pochyleniu do +/-35°),

 - doprowadzenia samolotu do lotu poziomego z dowolnego położenia prze­strzennego,

 - automatycznego lotu na wysokości 100-1000 m nad terenem o słabo ukształtowanej rzeźbie o nachyleniach 6°-10",

- automatycznego i dyrektywnego (nakazującego pilotowi) wykonanie pio­nowego manewru specjalnego, a następnie doprowadzenie do lotu poziomego,

- automatycznego i dyrektywnego lotu po trasie,

- automatycznego i dyrektywnego naprowadzanie bocznego na wykryty cel (zapamiętanie położenia po wykryciu celu),

- automatycznego i dyrektywnego zwrotu ze zniżaniem w rejonie lotniska lądowania,

- automatycznego i dyrektywnego podejścia do lądowania (do wysokości 50-60 m),

- automatycznego i dyrektywnego powtórnego podejście do lądowania.

    Zadania związane z nawigacją i użyciem uzbrojenia realizowane są przez kompleks nawigacyjno-celowniczy PrNK-54. Jest to system pracujący w dwóch zakresach.

Na zakresie nawigacja zapewnia określenie i przekazanie do systemu au­tomatycznego sterowania informacji niezbędnej do:

- wyprowadzenia samolotu w rejon celu (grupy celów),

- zapamiętania współrzędnych i powtórnego wyjścia na wykryty obiekt,

- powrotu w rejon lotniska lądowania,

- wykonania manewru przed lądowaniem i zajścia do lądowania do wysokości 40-50 m według sygnałów radiolatarni naziemnych,

- wykonania długotrwałego przelotu po wcześniej zaprogramowanej trasie lotu.

    Na zakresie bombardowanie PrNK-54 wypracowuje informacje potrzebne do:

- wykonania celnego zrzutu bomb, strzelania z działek i odpalania niekierowanych pocisków rakietowych,

- automatycznego opracowania danych celowania oraz naprowadzania samolotu na ruchome i nieruchome cele naziemne (przy ich widoczności wzro­kowej),

- wykonania bombardowania bez widoczności celu, tylko z wykorzystaniem systemów nawigacyjnych (mało precyzyjne, przewidywane przede wszyst­kim podczas stosowania bomb atomowych).

PrNK -54 zapewnia także zastosowanie kierowanych pocisków rakietowych klasy powietrze-ziemia oraz umożliwia rażenie celów powietrznych na małych i średnich wysokościach (przy ich widoczności wzrokowej za pomocą dostęp­nego uzbrojenia, w tym rakiet powietrze-powietrze R-60). Poza tym podaje informację nawigacyjną do aparatury zasobnika rozpoznawczego KKR-l (jeśli ten jest podwieszony).

Podstawowym elementem wyliczającym kompleksu nawigacyjno-celow­niczego jest 16-bitowy komputer pokładowy CWM-20-22, przeznaczony do rozwiązywania zadań celowniczych
i nawigacyjnych. Dane wejściowe wpro­wadzane są za pomocą kart perforowanych, pamięć operacyjna wynosi 1024 16-bitowych słów, zaś programowa - 32768 słów.

Po wprowadzeniu do komputera CWM-20-22 współrzędnych początkowego, przejściowych
i końcowego punktu trasy (maksymalnie 10) SAU-22M-2 zapewnia wykonanie lotu po zadanej trasie. Odległość i namiar (położenie kątowe) dowolnego z wprowadzonych punktów mogą być zobrazowane na odpowiednim wskaźniku. Z kolei podczas przelotu nad celem bądź istotnym z innego powodu miejscem mogą zostać zapamiętane jego współrzędne, z możliwością automatycznego naprowadzenia na ten punkt podczas konieczności użycia uzbrojenia.

Zasadniczym elementem pomiarowym kompleksu celowniczo-nawigacyjnego jest umieszczona
w stożku wlotowym stacja laserowa Klon-54. Przez płaską szybkę w stożku przechodzi wiązka lasera, umożliwiająca pomiar odle­głości nachylonej do celów naziemnych i ich podświetlenie podczas naprowa­dzania pocisków rakietowych z głowicami laserowymi lub telewizyjnymi.

W zakresie wyposażenia Su-22UM3K zdecydowanie różni się od wersji bojowej. Posiada inny system automatycznego sterowania - SAU-22M-l, nie ma maszyny liczącej CWM
i kompleksu PrNK.

 

 


Rysunki i schematy

Układ pomiaru wskazań kątów i przeciążeń


 

 

 
 
© Portal Eskadra 2007-2009